Kısa bir süre önce esnaf odaları seçimleri gerçekleştirildi. Son yılların belki de en çekişmeli, en hararetli seçimlerinden biri olarak hafızalara kazınan bu sürecin ardından, seçilen tüm başkanlarıtebrik ediyor, görevlerinde başarılar diliyorum. Demokratik yarışın kazananı olduğu kadar, bu sürece katkı sunan herkesin de takdiri hak ettiğine inanıyorum.
Ancak bu seçim süreci, yalnızca rekabetiyle değil; ne yazık ki kullanılan üslupla da gündeme geldi.
Koskoca insanların, rakiplerini aşağılayan, kırıcı ve belden aşağı ifadelerle konuştuğuna tanıklık ettik. Kırşehir gibi küçük, birbirini yakından tanıyan bir şehirde bu tür söylemler, seçim atmosferinin önüne geçti ve sürece gölge düşürdü.
Daha da düşündürücü olan, bu sözlerin muhataplarının “yabancılar” değil; her gün
selamlaştığımız, aynı sofrayı paylaştığımız, birlikte çay içtiğimiz insanlar olmasıydı. Düğünlerde yan yana eğlendiğimiz, cenazelerde aynı safta namaz kıldığımız kişilerdi bunlar. Böylesi bir toplumsal yakınlık varken, bu denli sert bir dilin ortaya çıkması ister istemez şu soruları akla getirdi:
Neden bu kadar gerginlik yaşandı?
Neden kaybeden taraf çıkıp, olgunlukla kazananı tebrik edemedi?
Neden kazanan taraf, “Bu bir yarıştı, ben kazandım ama diğer arkadaşımın bilgi ve
tecrübelerinden de faydalanacağım” diyemedi?
Oysa bu ifadeler ne bir zayıflık göstergesidir ne de bir kayıp. Aksine, asıl güç ve olgunluk tam da burada kendini gösterir. Üzücü olan ise, kimi zaman kazananların söylemlerinin, kaybedenlerden daha sert ve kırıcı olmasıydı.
Kırşehir, Ahiliğin doğduğu, esnaf ahlakının şekillendiği bir şehirdir. Ahilik; edebi, ölçüyü, kardeşliği ve saygıyı esas alır. Rekabetin bile bir ahlakı olduğunu öğretir. Bu nedenle yaşananlar, sadece bir seçim gerilimi değil; aynı zamanda bu kültürle bir çelişki olarak değerlendirilmelidir.
Açıkçası şahsım adına bu tablo karşısında utanç duydum. Ancak yine de umudumu koruyorum.
İnanıyorum ki yapılan hatalar, anlık heyecanların bir sonucudur ve herkes bu süreçten gerekli dersleri çıkaracaktır. Çünkü kazanan da kaybeden de sonuçta bizim arkadaşımız, ağabeyimiz, kardeşimizdir.
Temennim odur ki; esnaf şehri, Ahilik şehri Kırşehir’de bundan sonraki seçimler daha olgun, daha saygılı ve Ahilik kültürüne yakışır bir anlayışla yapılsın. Artık bu şehirde güzel şeylerin konuşulduğu, birlik ve beraberliğin öne çıktığı süreçler yaşansın.