Evet…
Bugün kimmiş bunlar deyip dönüp bakmadan edemiyor.
Çünkü artık ortalıkta konuşacaklar susuyor gereksizler konuşuyor.
Sadece konuşanlar var.
Kırşehir için Üreten yok.
Yatırım yok.
İşsizlikten göçen çok.
Sorumluluk alan yok.
Ahi Şehir küçülüyor diyen yok.
Taşın altına elini koyan yok!
Ama konuşmaya gelince…
Herkes en önde!
Ama gel gör ki, İşi olmayan konuşuyor, Yetkisi olmayan ahkâm kesiyor,
Sorumluluğu olmayan yön vermeye kalkıyor!
Soruyorum açık açık:
Sen kimsin?
Ne yaptın?
Hangi yükün altına girdin?
Daha kendi işini doğru dürüst yapmayanlar, Kalkmış memleket meselesi konuşuyor!
Dersini bırakmış başkasının defterine bakan çok…
Ama kendi sayfası bomboş!
Bugün Kırşehir’de en büyük sorunlardan biri de bu: Herkes söz sahibi, ama kimse hesap vermiyor.
Makama yakın olan konuşuyor, Uzaktan izleyen konuşuyor, Hiçbir sorumluluğu olmayan konuşuyor…
Ama iş icraata gelince:
Sessizlik!
Projeler kâğıtta kalıyor, Sorunlar büyüyor, Gençler göç ediyor,
Esnaf kan ağlıyor…
Konuşunca Kırşehir’e hizmet yağıyor sanırsınız.
Ama konuşanlara bakıyorsun, Sanki her şey güllük gülistanlık!
Bir de en tehlikelisi ne biliyor musun?
Konuşması gerekli olan susuyor, çakma konuşuyor!
İşte Kırşehir’i geriye götüren tam olarak bu zihniyet.
Sahibi varken konuşanlar…
Yetkilisi yoklar öne atlayanlar…
Bilgisi olmadan fikir satanlar…
Siz bu şehre fayda sağlamıyorsunuz.
Aksine, gürültü yaparak doğruyu bastırıyorsunuz!
Konuyu dağıtım gerçekleri örtüyorsunuz.
Evet…
Kervan yine yürür.
Ama bu gürültüyle, bu başıboşlukla, bu sorumsuzlukla…
Kırşehir hak ettiği yere yürüyemez!
Artık herkes şunu anlamalı: Her susan da eksik değildir.
Bazen susmak erdemdir…
Ama en büyük erdem, Haddini bilmek ve sorumluluk almaktır!
Kırşehir’in ihtiyacı konuşanlar değil, Çalışanlar, üretenler, sorumluluk alanlardır.
Gerisi mi?
Gürültü…
Sadece gürültü!